പതിനേഴു വയസ്സുകാരൻ ഓടിച്ച വാഹനം ഒരാളുടെ ജീവനെടുത്തുവെന്ന വാർത്ത കേരളത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിക്കു മുന്നിൽ ഉയർത്തുന്നത് ഗൗരവമേറിയ ചോദ്യങ്ങളാണ്.
കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഒരു സാധാരണക്കാരനാണ് എന്നത് ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ ഗൗരവം ഒട്ടും കുറയ്ക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് നമ്മുടെ നീതിന്യായബോധത്തെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.
മരിച്ചുപോയ മനുഷ്യന്റെ ജീവന് അധികാരമോ പദവിയോ സമ്പത്തോ നോക്കി വില നിശ്ചയിക്കാനാവില്ല.
അപകടമുണ്ടാക്കിയ പതിനേഴുകാരൻ ഒരു ജഡ്ജിയുടെ മകനാണെന്ന വാർത്ത കേസിന്റെ ഗൗരവം വർധിപ്പിക്കുന്നതല്ല, നീതി നടപ്പാകുമോ എന്ന പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ആശങ്കയാണ് വർധിപ്പിക്കുന്നത്.
റിപ്പോർട്ടുകൾ പ്രകാരം, ഈ കൗമാരക്കാരൻ സ്ഥിരമായി അമിതവേഗത്തിൽ വാഹനം ഓടിച്ചിരുന്നുവെന്ന വിവരം ശരിയാണെങ്കിൽ അത് അതീവ ഗൗരവത്തോടെ അന്വേഷിക്കണം.
അമിതവേഗം ഒരു കുട്ടിയുടെ സാഹസികതയല്ല; മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനുമേൽ നടത്തുന്ന നിരുത്തരവാദപരമായ കടന്നുകയറ്റമാണ്.
റോഡുകൾ ആരുടെയും സ്വകാര്യ കളിസ്ഥലമല്ല, ഓരോ മനുഷ്യനും സുരക്ഷിതമായി സഞ്ചരിക്കാനുള്ള പൊതുവിടമാണ്.
വാഹനം ഓടിക്കുന്നതിലെ അഹങ്കാരവും നിയമലംഘനവും ഒടുവിൽ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതം എന്നെന്നേക്കുമായി തകർക്കാം.
കൊല്ലപ്പെട്ടയാളുടെ കുടുംബത്തിന് നഷ്ടമായത് ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമല്ല; അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ആശ്രയവുമാണ്.
ആ നഷ്ടത്തിന് ഒരു വിധിക്കും പൂർണമായ പരിഹാരം നൽകാനാവില്ലെങ്കിലും നീതിപൂർവമായ നിയമനടപടി സമൂഹത്തിന് അനിവാര്യമാണ്.
പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവർ നടത്തുന്ന ഗുരുതരമായ റോഡ് നിയമലംഘനങ്ങളെ ലഘുവായി കാണുന്ന പ്രവണത അവസാനിക്കണം.
വാഹനം കൈമാറുന്ന രക്ഷിതാക്കൾക്കും അവരുടെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല.
കുട്ടിയുടെ പ്രായമോ കുടുംബത്തിന്റെ സ്വാധീനമോ നിയമലംഘനത്തിന് മറയാകരുത്.
പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവർക്ക് വാഹനം ഓടിക്കാൻ അനുമതി നൽകുന്നതും നിയമവിരുദ്ധമായ ഡ്രൈവിങ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതും ഗൗരവമുള്ള വീഴ്ചകളാണ്.
ഇത്തരം സംഭവങ്ങളിൽ വാഹനത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥത, ലൈസൻസ് വ്യവസ്ഥകൾ, മുൻകാല നിയമലംഘനങ്ങൾ, അപകടത്തിന്റെ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം നിഷ്പക്ഷമായി പരിശോധിക്കണം.
നിയമം അറിയാത്തതുകൊണ്ട് നിയമലംഘനം ന്യായീകരിക്കാനാവില്ല; നിയമം അറിയുന്നവരുടെ കുടുംബമാണെന്നതുകൊണ്ട് അതിന് ഇളവ് നൽകാനും പാടില്ല.
ഒരു ജഡ്ജിയുടെ മകനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസായതിനാൽ അന്വേഷണത്തിലും തുടർനടപടികളിലും കൂടുതൽ സുതാര്യതയാണ് ജനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്.
നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിലുള്ള ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നിലനിർത്തേണ്ടത് ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിലാണ്.
അന്വേഷണ ഏജൻസികൾ യാതൊരു സമ്മർദത്തിനും വഴങ്ങാതെ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മുന്നോട്ടുപോകണം.
പ്രതിയുടെ പ്രായവും നിയമപരമായ നടപടിക്രമങ്ങളും പരിഗണിക്കപ്പെടണം; അതേസമയം ഇരയുടെ കുടുംബത്തിന് നീതി ലഭിക്കാനുള്ള അവകാശവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.
കുറ്റം തെളിയുന്നതിനു മുമ്പ് ആരെയും കുറ്റക്കാരനായി പ്രഖ്യാപിക്കരുതെന്ന തത്ത്വം ഇവിടെ ബാധകമാണ്.
എന്നാൽ ആ തത്ത്വം നീതി വൈകിപ്പിക്കാനോ സ്വാധീനമുള്ളവരെ സംരക്ഷിക്കാനോ ഉള്ള മറയാകാനും പാടില്ല.
സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവന് അധികാരമുള്ളവന്റെ ജീവന് തുല്യമായ വിലയുണ്ടെന്ന് നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ തെളിയിക്കണം.
റോഡിലെ അശ്രദ്ധയെ തടയാൻ കർശനമായ പരിശോധനയും നിയമനടപടിയും ബോധവത്കരണവും ഒരുപോലെ ശക്തിപ്പെടുത്തേണ്ട സമയമാണിത്.
നീതി അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ മങ്ങിപ്പോകരുത്; സാധാരണക്കാരന്റെ കണ്ണീരിനു മുന്നിൽ നിയമം നിശ്ശബ്ദമാകരുത്.