എയ്ഡ്സ് രോഗികളുടെ എണ്ണം വർധിക്കുന്നുവെന്ന റിപ്പോർട്ടുകൾ സമൂഹം ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ട സാഹചര്യമാണ് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ആരോഗ്യരംഗത്ത് വലിയ പുരോഗതി കൈവരിച്ചിട്ടും എച്ച്.ഐ.വി. വ്യാപനം പൂർണമായി തടയാൻ കഴിയാത്തത് ആശങ്കാജനകമാണ്.
ശരിയായ ബോധവൽക്കരണത്തിന്റെയും പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും അഭാവം രോഗവ്യാപനത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളാണ്.
എച്ച്.ഐ.വി. അണുബാധയെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയും തെറ്റിദ്ധാരണകളും ഇന്നും സമൂഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
രോഗം പകരുന്ന വഴികളെക്കുറിച്ചുള്ള കൃത്യമായ അറിവ് ജനങ്ങളിലെത്തിക്കാൻ ആരോഗ്യവകുപ്പ് കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായി ഇടപെടണം.
സുരക്ഷിതമായ ലൈംഗികബന്ധം, രക്തപരിശോധന, അണുവിമുക്തമായ സൂചികളുടെ ഉപയോഗം തുടങ്ങിയ പ്രതിരോധ മാർഗങ്ങൾ സംബന്ധിച്ച് ശക്തമായ ബോധവൽക്കരണം അനിവാര്യമാണ്.
പ്രത്യേകിച്ച് യുവതലമുറയ്ക്കിടയിൽ ശാസ്ത്രീയമായ ലൈംഗിക വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.
അറിവില്ലായ്മയും അനാവശ്യമായ ഭയവും രോഗവ്യാപനം തടയാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തരുത്.
എച്ച്.ഐ.വി. ബാധിതരെ സമൂഹത്തിൽനിന്ന് അകറ്റിനിർത്തുന്ന പ്രവണത അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
രോഗബാധിതരോടുള്ള വിവേചനവും അവഗണനയും അവരുടെ മാനസികാരോഗ്യത്തെയും ചികിത്സയെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കും.
എച്ച്.ഐ.വി. ബാധിതർക്ക് മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ അന്തസ്സോടെയും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയും ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശമുണ്ട്.
ശരിയായ ചികിത്സയിലൂടെ എച്ച്.ഐ.വി. ബാധിതർക്ക് ദീർഘകാലം ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ ഇന്ന് സാധിക്കുന്നുണ്ട്.
ആന്റിറെട്രോവൈറൽ ചികിത്സ കൃത്യമായി തുടരുന്നതിലൂടെ വൈറസിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാനും രോഗവ്യാപന സാധ്യത ഇല്ലാതാക്കാനും കഴിയും.
എന്നാൽ രോഗനിർണയം വൈകുന്നതും ചികിത്സയെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണകളും വലിയ വെല്ലുവിളികളായി തുടരുന്നു.
രഹസ്യസ്വഭാവം ഉറപ്പാക്കിയുള്ള പരിശോധനാ സൗകര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വ്യാപിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
സർക്കാർ ആശുപത്രികളിലും ആരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളിലും പരിശോധനയും ചികിത്സയും എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാക്കാൻ നടപടികളുണ്ടാകണം.
രോഗവ്യാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കണക്കുകൾ ശാസ്ത്രീയമായി വിലയിരുത്തി പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യേണ്ടത് സർക്കാരിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
സ്കൂളുകൾ, കോളജുകൾ, തൊഴിലിടങ്ങൾ, പൊതുസ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ബോധവൽക്കരണ പരിപാടികൾ ശക്തിപ്പെടുത്തണം.
രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ പ്രചാരണങ്ങൾ തടയുന്നതിൽ മാധ്യമങ്ങൾക്കും സാമൂഹിക സംഘടനകൾക്കും നിർണായകമായ പങ്കുവഹിക്കാനുണ്ട്.
എച്ച്.ഐ.വി. ബാധിതരെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനു പകരം അവരെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന മാനുഷിക സമീപനമാണ് സമൂഹം സ്വീകരിക്കേണ്ടത്.
രോഗപ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക വിഭാഗത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ എല്ലാ ജനവിഭാഗങ്ങളിലേക്കും എത്തണം.
യുവാക്കൾക്കിടയിലെ അപകടസാധ്യതകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവരെ ശാസ്ത്രീയമായ അറിവിലേക്കും സുരക്ഷിതമായ ജീവിതശൈലിയിലേക്കും നയിക്കണം.
എച്ച്.ഐ.വി. വ്യാപനം തടയുന്നതിൽ വ്യക്തിഗത ജാഗ്രതയ്ക്കൊപ്പം കൂട്ടായ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തവും പ്രധാനമാണ്.
ആരോഗ്യപ്രവർത്തനങ്ങൾ കണക്കുകളിലും പ്രഖ്യാപനങ്ങളിലും ഒതുങ്ങാതെ ജനജീവിതത്തിൽ യഥാർഥ മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നവയായി മാറണം.
ഭയമല്ല, അറിവും വിവേചനമല്ല, കരുതലും കൈമുതലാക്കി എച്ച്.ഐ.വി. പ്രതിരോധത്തിനായി സമൂഹവും സർക്കാരും ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകണം.

