ചെറുവയൽ രാമൻ വിടവാങ്ങുമ്പോൾ കേരളത്തിന് നഷ്ടമാകുന്നത് ഒരു കർഷകനെ മാത്രമല്ല, മണ്ണിന്റെ ഓർമകളും പാരമ്പര്യത്തിന്റെ അമൂല്യശേഖരവും കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ഒരു മഹാമനുഷ്യനെയാണ്.
വയനാടിന്റെ മണ്ണിൽ വേരുകളാഴ്ത്തി ജീവിച്ച ആ മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതം സമർപ്പിച്ചത് അന്യംനിന്നുപോകുന്ന നാടൻ നെൽവിത്തുകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായിരുന്നു.
വികസനത്തിന്റെ പേരിൽ പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതികൾ വിസ്മൃതിയിലാകുമ്പോൾ, കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിനെതിരെ ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടം നടത്തിയ കർഷകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
വിപണിയുടെ ലാഭക്കണക്കുകൾക്കപ്പുറം പ്രകൃതിയുടെ നിലനിൽപ്പിനും വരുംതലമുറയുടെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയ്ക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിയ ജീവിതമായിരുന്നു ചെറുവയൽ രാമന്റേത്.
അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ച ഓരോ നെൽവിത്തും ഒരു കാർഷിക പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തുടർച്ചയായിരുന്നു.
ഓരോ വിത്തിലും തലമുറകളുടെ അറിവും അധ്വാനവും പ്രകൃതിയുമായി മനുഷ്യൻ പുലർത്തിയ ആത്മബന്ധവും ഒളിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്നു.
അന്യംനിന്നുപോകാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട അൻപതിലധികം നാടൻ നെല്ലിനങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം ജൈവവൈവിധ്യ സംരക്ഷണത്തിന്റെ മഹത്തായ മാതൃകയാണ്.
വയനാടിന്റെ വയലുകളെ ഒരു ജീവിക്കുന്ന വിത്തുശേഖരമാക്കി മാറ്റിയ ആ കർഷകൻ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചത് കേരളത്തിന്റെ തനതായ കാർഷിക അറിവുകളെയായിരുന്നു.
പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തിയപ്പോൾ ആദരിക്കപ്പെട്ടത് ഒരു വ്യക്തി മാത്രമല്ല, മണ്ണിനോടും പ്രകൃതിയോടും ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന കൃഷിസംസ്കാരം കൂടിയായിരുന്നു.
എന്നാൽ പുരസ്കാരങ്ങളുടെ തിളക്കത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു അദ്ദേഹം ജീവിതത്തിലൂടെ നൽകിയ സന്ദേശം.
നാടൻ വിത്തുകൾ സംരക്ഷിക്കുന്നത് കൃഷിയുടെ മാത്രം കാര്യമല്ല, മനുഷ്യന്റെ ഭാവിയെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്തം കൂടിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചു.
രാസവളങ്ങളുടെയും വാണിജ്യകൃഷിയുടെയും ആധിപത്യത്തിനിടയിൽ ജൈവകൃഷിയുടെ സാധ്യതകളെ സ്വന്തം ജീവിതംകൊണ്ട് തെളിയിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
അറിവ് പുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ലെന്നും മണ്ണിൽ പണിയെടുക്കുന്ന മനുഷ്യരിലും തലമുറകളിലൂടെ കൈമാറിവരുന്ന അനുഭവങ്ങളിലും അത് ജീവിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ചെറുവയൽ രാമൻ ഓർമിപ്പിച്ചു.
കർഷകന്റെ കൈകളിലുള്ള അറിവിന് ശാസ്ത്രീയമായ അംഗീകാരവും സാമൂഹികമായ ആദരവും ലഭിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗം കാർഷിക മേഖലയ്ക്കും പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണ രംഗത്തിനും തീരാനഷ്ടമാണ്.
എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ അവിടെ അവസാനിച്ചുപോകാൻ അനുവദിക്കരുത്.
അദ്ദേഹം സംരക്ഷിച്ച വിത്തുശേഖരവും അതിനുപിന്നിലെ പരമ്പരാഗത അറിവുകളും സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്താൻ സർക്കാർ അടിയന്തര നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണം.
കൃഷിവകുപ്പും കാർഷിക സർവകലാശാലകളും തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങളും കർഷകസംഘടനകളും ചേർന്ന് ഈ ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിത്തുകൾ ശേഖരിച്ചുവെക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങാതെ അവ കൃഷിയിലൂടെ നിലനിർത്തുകയും കൂടുതൽ കർഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും വേണം.
പുതുതലമുറയ്ക്ക് നാടൻ നെല്ലിനങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യവും ജൈവവൈവിധ്യത്തിന്റെ മൂല്യവും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതും ഈ കാലത്തിന്റെ ആവശ്യമാണ്.
ഒരു മനുഷ്യന്റെ ജീവിതകാലം അവസാനിച്ചാലും അദ്ദേഹം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച മൂല്യങ്ങൾ സമൂഹം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോഴാണ് ആ ജീവിതം യഥാർഥത്തിൽ അനശ്വരമാകുന്നത്.
ചെറുവയൽ രാമൻ വിതച്ച വിത്തുകൾ വയനാടിന്റെ വയലുകളിൽ മാത്രമല്ല, കേരളത്തിന്റെ കാർഷികനയങ്ങളിലും പൊതുബോധത്തിലും തുടർന്നും മുളച്ചുപൊന്തണം.
മണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും പ്രകൃതിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവിക്കുവേണ്ടി നിശ്ശബ്ദമായി അധ്വാനിക്കുന്നവനും ചരിത്രത്തിൽ ഇടമുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗത്തിൽ ആദരാഞ്ജലികൾ അർപ്പിക്കുന്നതിനൊപ്പം, അദ്ദേഹം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച കാർഷിക പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കുമെന്ന പ്രതിജ്ഞയും കേരളം ഏറ്റെടുക്കണം.
ചെറുവയൽ രാമൻ മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോഴും അദ്ദേഹം കാത്തുവെച്ച വിത്തുകളിലൂടെ ആ ജീവിതം തുടരും; ഓരോ പുതിയ മുളയിലും ആ മഹാനായ കർഷകന്റെ ഓർമകൾ വീണ്ടും പച്ചപിടിക്കും.