കേരളത്തിലെ കൃഷിയിടങ്ങൾ ഇന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും കാട്ടിൽ നിന്നുള്ള അതിക്രമങ്ങൾക്ക് വിധേയമാകുന്ന ഘട്ടത്തിലേക്ക് എത്തുകയാണ്. കാട്ടാനകൾ, കാട്ടുപന്നികൾ, കുരങ്ങുകൾ തുടങ്ങിയ വന്യജീവികളുടെ കയറ്റം കര്ഷകരെ വാണിജ്യമായും മാനസികമായും തകർക്കുകയാണ്. വയനാട്, ഇടുക്കി, പാലക്കാട്, പത്തനംതിട്ട തുടങ്ങി കാടിനോട് ചേർന്ന പ്രദേശങ്ങൾ ദിനംപ്രതി ഈ ഭീഷണിയുടെ വേട്ടയാളികളായി മാറുകയാണ്.
കൃഷിയും കാടുമിടയിലെ സംഘർഷം:
കാടുകളുടെ ഉള്ളറകളിൽ ഭക്ഷണവും വെള്ളവും ലഭിക്കാത്തതും, വനഭൂമി മനുഷ്യൻ വികസനത്തിനായി കരസ്ഥമാക്കിയതും മൂലം കാട്ടാനകൾക്കു കഴിയുന്നത് കൃഷിയിടങ്ങളിലേക്കുള്ള കയറിക്കൊള്ളലായിരിക്കുന്നു. ചിക്കൻ ഫാം മുതൽ കായ, വാഴ, അരി, മുളകു കൃഷി വരെ ഇവയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളാകുന്നു. ഏതൊരു രാത്രിയിലും മുഴുവൻ കൃഷിയുമൊതിച്ച് നഷ്ടപ്പെടുന്ന കർഷകനോട് “സഹനം ചെയ്യൂ” എന്നൊരു മറുപടി പറയാൻ പോലും പലർക്കും മടിയാകുന്നു.
വേട്ടയാടുന്നത് അവരുടെ ജീവിതമാണ്
നഷ്ടപരിഹാരം ലഭിക്കാതെ കാലതാമസം അനുഭവിക്കുന്ന കാർഷിക സമൂഹം കടക്കെണിയിലാവുകയും കൃഷിയിലേക്കുള്ള താൽപര്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആർക്കും ഉറങ്ങാൻ കഴിയാത്ത രാത്രികൾ, കുട്ടികൾക്കും മുതിർന്നവർക്കും ഒറ്റയ്ക്കായി വീട്ടിൽ കഴിയാൻ കഴിയാത്ത സാഹചര്യങ്ങൾ, വലിയൊരു മാനസികാരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിയാകുകയാണ്.
പുതിയ സമീപനങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്
വനവകുപ്പിന്റെ ശ്രമങ്ങൾ (സോളാർ വേലി, തേനീച്ച കൂമ്പാരങ്ങൾ, കുഴികൾ തുടങ്ങിയവ) എല്ലാ ഇടങ്ങളിലും ഒരുപോലെ ഫലവത്തായി വരാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, ഇനി വൈജ്ഞാനികമായും ആഗോളപരമായി പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ട നയങ്ങൾ ആലോചിക്കേണ്ട സമയമാണിത്.
വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലെ മാതൃകകൾ
1. ജനസംഖ്യ നിയന്ത്രണ പരിപാടികൾ:
ബൊട്സ്വാന, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക, കാനഡ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ കാട്ടാനകൾക്കും കാട്ടുപന്നികൾക്കും ജനസംഖ്യാ നിയന്ത്രണ നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.പ്രജനന നിരോധന കുത്തിവെപ്പ്: ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു നിയന്ത്രിത ജനസംഖ്യ നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. കാട്ടുപന്നികളിൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഹെർമോൺ ആധാരിത നിയന്ത്രണ രീതികൾ ചില യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കി വരുന്നു.
2. വന്യജീവി പുനരധിവാസം
ഇന്ത്യയുടെ തന്നെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾ, കാട്ടാനകളെ മറ്റു വനഭാഗങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റിയിട്ടുള്ളത് ചിലയിടങ്ങളിൽ ഫലകരമായി തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
3. മനുഷ്യ-കാടിനടിയിൽ അകലം ഉറപ്പാക്കുന്ന വികസനം:
അമേരിക്കയിലും ഓസ്ട്രേലിയയിലും കാട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിൽ മനുഷ്യവാസം നിയന്ത്രിക്കുകയും, കൃത്രിമ സംഭരണികൾ വഴി വനത്തിൽ തന്നെ വെള്ളവും ഭക്ഷണവുമൊരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കേരളത്തിനുള്ള പ്രായോഗിക പരിഹാരങ്ങൾ:
ജനസംഖ്യ നിയന്ത്രണ ഗവേഷണ കേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിക്കുക: വന്യജീവികളുടെ ജനസംഖ്യാ നിയന്ത്രണത്തിനായി ഹാർവാർഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പോലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര കേന്ദ്രങ്ങളുമായി സഹകരണം നടത്താം.പുനരധിവാസ പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യുക: പ്രത്യേകിച്ച് ആവാസവ്യവസ്ഥ നശിച്ച മേഖലകളിൽ നിന്നും കാട്ടാനകളെ മാറ്റിപ്പാർപ്പിക്കുക. ബഹുസംഘാടക കൂട്ടായ്മകൾ രൂപീകരിക്കുക: വനവകുപ്പിനൊപ്പം കർഷകസംഘങ്ങൾ, സാങ്കേതിക വിദഗ്ധർ, പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകർ എന്നിവരെ ഉൾപ്പെടുത്തി ചേർന്നുള്ള ഫോറം രൂപീകരിച്ച് നടപടികൾ ഏകോപിപ്പിക്കുക.ത്വരിത നഷ്ടപരിഹാരം പദ്ധതി: സൗകര്യപ്രദമായ മൊബൈൽ ആപ്പുകൾ വഴി രേഖാപരമായ പ്രക്രിയ ലളിതമാക്കി നഷ്ടപരിഹാരം 7 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നൽകുക. വന്യജീവി സെൻസറിംഗ്, ജിപിഎസ് ട്രാക്കിങ്: കാട്ടാന ചലനം മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കാൻ ട്രാക്കിങ് സംവിധാനങ്ങൾ വ്യാപകമാക്കുക
സംഹാരമല്ല, സംരക്ഷണ സഹവാസമാണ് ലക്ഷ്യം:
പ്രകൃതിയും കർഷകനും ഒറ്റക്കെട്ടായി നിലനിൽക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രതീക്ഷയുള്ള കേരളത്തിന്, ബോധപൂർവമായ, ശാസ്ത്രീയമായ ഇടപെടലുകളാണ് ഇനി ആവശ്യം. കാട്ടിലെയും കൃഷിയിടങ്ങളിലെയും നിലവിളികൾ ഒരുപോലെ കേൾക്കുന്ന സർക്കാരും സമൂഹവുമാണ് ഈ പ്രശ്നത്തിന് സ്ഥിരമായ പരിഹാരങ്ങൾ കണ്ടെത്തേണ്ടത്.നാശം തടയാം, സഹവാസം ഉറപ്പാക്കാം — അതാണ് നാളെയുടെ പാത.
ഡോ: ലിസി ജോസ്
മുൻ വനിത കമ്മീഷൻ അംഗം